Różne oblicza organizacji

Organizacja jest formą bardzo złożoną. Świadczy o tym już sam fakt, jak wiele znaczeń ma pojęcie organizacji. Organizacja może być wieloczęściowym podmiotem, ale także zespołem działań, skupiających się na zrealizowaniu jakiegoś założenia bądź doprowadzeniu do konkretnego wydarzenia. Oczywiście owy cel także ma na ogół charakter wieloaspektowy.

Organizacją można w końcu nazwać zbiór cech, które świadczą o byciu zorganizowanym.

Na podstawie tych kilku wybranych pojęć, bo nie są to wszystkie definicje organizacji, widać ile znaczeń może kryć się pod jednym hasłem: organizacja. Jedną z najczęściej omawianych form organizacji jest organizacja publiczna. Co ja wyróżnia? Przede wszystkim działanie w sferze publicznej oraz społecznej. Każda organizacja ma swój cel, jednak w przypadku tej o charakterze publicznym można wskazać na wyjątkowy zakres działalności oraz reprezentowanych wartości. Widać je najlepiej w formach działalności, jakie wdraża organizacja publiczna. Najogólniej rzecz ujmując, organizacja publiczna działa na rzecz danej społeczności. Często narodu zamieszkującego państwo, w którym taki podmiot ma siedzibę oraz w którym prowadzi swoją działalność. Zadania poszczególnych organizacji publicznych różnią się od siebie w zależności od profilu działalności konkretnej instytucji. Można jednak wskazać wspólny mianownik pomiędzy nimi. Jest to właśnie praca na rzecz członków danego społeczeństwa. Może ona przyjmować formę dbania o bezpieczeństwo obywateli, jak również kreowania dla nich najlepszej do życia przestrzeni. Organizacja publiczna może także odpowiadać za tworzenie warunków do rozwoju obywateli w poszczególnych przedziałach wiekowych, a także zamieszkujących konkretne regiony. Dzięki takim organizacjom obywatele mają poczucie, że wspólny interes narodu i społeczeństwa jest najważniejszy. Organizacja publiczna stoi na straży tak ujętych priorytetów. W przypadku takich podmiotów często mówi się również o swoistej roli koordynatora życia społecznego. A także gospodarczego. Organizacja publiczna na przestrzeni lat rozwija się i zamienia nieefektywne sposoby działania na te o większej skuteczności. Instytucje publiczne czerpią przy tym z sektora prywatnego. Dzięki temu korzysta na tym cała administracja publiczna. Poszczególne podmioty o charakterze publicznym coraz częściej obligowane są do podejmowania współpracy.

Organizacja publiczna działa często na trochę innych zasadach niż firmy prywatne.

Nie oznacza to jednak, że nie podejmują one współpracy. Co więcej, podmioty o różnym charakterze są do niej zobligowane. Budowanie podstaw działania współczesnych organizacji publicznych ma miejsce w oparciu o doświadczenie sektora publicznego, ale także osiągnięcia różnych dziedzin wiedzy. Dzięki takiemu wieloaspektowemu podejściu coraz więcej organizacji publicznych staje się nowoczesnymi, a przede wszystkim skutecznymi w działaniu instytucjami. Nie zamykają się na otoczenie, ale zachęcają do rozmów i wyciągania kompromisów w służbie wartości ogólnospołecznych, ale z uwzględnieniem poszczególnych grup.

Instytucje pomocy społecznej

Pomoc społeczna jako działalność skoncentrowana na poprawie jakości życia osób dotkniętych trudnymi sytuacjami życiowymi oraz dbająca o godność człowieka, realizuje swą misję za pomocą jednostek organizacyjnych takich jak organy administracji rządowej, samorządowej. Pomoc społeczna wykonuje swą działalność współpracując także z osobami prawnymi, fizycznymi, Kościołem katolickim, innymi kościołami i związkami wyznaniowymi, organizacjami pozarządowymi, fundacjami i stowarzyszeniami, które w statucie mają wpisany cel jakim jest działalność na rzecz osób znajdujących się w trudnych i kryzysowych sytuacjach życiowych.

Realizuje ona określone zadania, które wykonywane są zarówno na poziomie rządowym jak i samorządowym. Na poziomie samorządowym realizowana jest na szczeblu wojewódzkim, powiatowym oraz gminnym. Realizowana jest przez powołane do tego instytucje pomocy społecznej w postaci konkretnych jednostek organizacyjnych powołanych do tego celu. Na szczeblu gminnym są to na przykład Gminne Ośrodki Pomocy Społecznej, Miejskie Ośrodki Pomocy Społecznej, na szczeblu powiatowym na przykład Powiatowe Centra Pomocy Rodzinie. Na szczeblu wojewódzkim realizowana jest w dwóch odrębnych postaciach: rządowej i samorządowej. Zadania z zakresu administracji rządowej pomoc społeczne realizuje za pomocą wydziałów polityki społecznej w urzędach wojewódzkich, natomiast zadania z zakresu administracji samorządowej wykonuje za pomocą Regionalnego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Pomoc społeczna udziela też wsparcia rodzinom i osobom znajdującym się w trudnych sytuacjach poprzez pracę socjalną wykonywaną głownie przez pracowników socjalnych oraz asystentów rodziny, którzy zatrudniani są w instytucjach zajmujących się pomocą społeczną. Pracownicy socjalni udzielają informacji o rodzajach pomocy, badają za pomocą wywiadu środowiskowego warunki bytowe rodziny. Pracownikiem, który również bezpośrednio uczestniczy w kontakcie z rodziną jest asystent rodzinny, którego zadaniem jest znalezienie rozwiązań w celu przezwyciężenia trudności między innymi poprzez pomoc w zdobyciu zatrudnienia, pomoc w nauczeniu czynności w gospodarstwie domowym, wychowaniu dzieci.

Instytucjami pomocy społecznej są także domy pomocy społecznej, domy samotnej matki, domy dziecka, ośrodki dla osób niepełnosprawnych, ośrodki interwencji kryzysowej, schroniska dla bezdomnych, noclegownie, ośrodki wsparcia. Pomoc dotyczy zarówno dzieci, młodzieży, osób dorosłych jak i osób starszych. Domy pomocy społecznej prowadzone są tak dla osób w wieku podeszły, chorujących na choroby przewlekłe: somatyczne i psychiczne, dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie, tak i dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej intelektualnie i fizycznie. Funkcjonują także ośrodki opiekuńcze, środowiskowe domy samopomocy, dzienne domy pomocy.

Zauważyć więc można, że system instytucji pomocy społecznej jest szeroko rozbudowany i przeznaczony dla osób znajdujących się w różnych sytuacjach, na różnym etapie życia.